Dört Bir Taraf.. Ama Kavga Etmeden, Saygı ve Sevgiyle…

Fakültede omuz omuza çalıştığı isimler arasında bir tarafta   sağ görüşün temsilcilerinden Nevzat Yalçıntaş, Amiran Kurtkan Bilgiseven, Turan Yazgan, Mükerrem Hiç, Tunca Toskay, Mithat Melen, Münir Kutluata, Enis Öksüz.. Diğer tarata sol görüşten İdris Küçükömer, Sencer Divitçioğlu, Erol Manisalı, Yüksel Ülken. Bir alt jenerasyon Toktamış Ateş, Abdullah Gül, Ufuk Uras…  Ve daha sonra Numan Kurtulmuş.. Bu isimler çok farklı görüşleri temsil etmelerine rağmen, akademik çatı altında birlikte ne büyük uyum içinde fikir yarıştırmış ve birbirlerini beslemişler. Dolayısıyla öğrencilerini.. Hatta Türkiye’nin içinden geçtiği en gergin dönemlerde öğrenci liderlerini teskin etmişler. Hepsi savundukları görüşler konusunda çok iddialı, siyasi yönü kuvvetli isimler. Aynı anma töreninde Nevzat Yalçıntaş ve Erol Manisalı’nın  Erdoğan Hoca için anılarını kah gülerek kah gözleri nemlenerek keyifle anlattıkları salonda, içim hem sevinç, hem hüzüne doldu. Günümüz Türkiye siyaseti  kavganın, küfrün, bel altı vurmanın arenası olmuşken, bu isimlerin on yıllarca süren dostlukları, muhabbetleri ve vefaları kalbimin bir yerini sızlattı. Bugün, bizden farklı düşüncedeki herhangi bir kişiyle makul bir siyasi tartışma neredeyse mümkün değil.  O zamanki fakültenin profesörleri ise vakitlerini muhabbet içinde tartışıp hatta şakalaşarak geçiriyorlarmış. Şu an öyle bir tablo ne uzak görünüyor, değil mi? Mizahın, şakalaşmanın, entelektüel seviyede siyasi tartışmanın, toleransın bittiği, bunların yerini küfrün aldığı ortam insanı yakın gelecek için umutsuzluğa sürüklüyor. Ne yazık…

 ****

Benzer Yazılar

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir