ruhumun-kaptani

Kaderimin Efendisi, Ruhumun Kaptanı…

Eğer siz de benim gibi kaçırmışsanız fırsatını bulduğunuz anda izlemeniz gereken bir film: Invictus.. Clint Eastwood yönetmiş, başrollerinde Morgan Freeman ve Matt Damon var.  Bayıldım, çünkü gerçek, etkileyici ve birleştirici. Mandela 27 yıllık hapisten sonra devlet başkanı olur. Güney Afrika için zor yıllar. Siyahlar yıllarca beyazların zulmüne ve ayrımcılığına maruz kalmış. Artık ‘onlardan biri’ devleti yönettiğine göre, beyazlarla ödeşmek istiyorlar. Sene 1995 Güney Afrika, Dünya Rugby Şampiyonası’na ev sahipliği yapıyor. Gelin görün ki kendi halkı, bir oyuncu dışında tamamı beyaz olan milli takımı desteklemiyor! Film, Mandela’nın önce ‘beyaz’ takımı siyahi halka benimsetmesini, sonra da takımı kupa yolunda motive edişini anlatıyor. Herkesin en fazla çeyrek finale yükselmesini beklediği takım, Mandela’nın motivasyonuyla şampiyon oluyor!

 AYRIŞTIRICI DEĞİL, BİRLEŞTİRİCİ…

Spor, küfürle-kıyametle-üçkağıtla-holiganizmle ne kadar sevimsiz ve kötücülse..  Birleştirici olduğu zaman, birbirine uzak duran bir halkı gururda ve kardeşlikte buluşturabildiği zaman bir o kadar kutsal.

Aynı siyaset gibi. Mandela, eşine az rastlanır adalet ve olgunluktaki devlet adamlığıyla, ego savaşlarını, husumeti ve ötekileştirmeyi bir yana bırakıp kendi ulusunu birleştiren, dünyanın saygısını kazanan ‘kutsal’ bir lider. Nur içinde yatsın. Morgan Freeman olağanüstü canlandırmış.

Filme ismini veren William Ernest Henley’nin şiiri, Invictus (Fethedilemez).

Mandela hapis yattığı yıllar boyunca şiirde kuvvet ve dayanma gücü bulmuş.

“Kaderimin efendisi de, ruhumun kaptanı da benim” mısralarıyla biten şiir, zorluklar yaşayan ve gücü sınananlar için birebir.

Benzer Yazılar

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir