Ya Çocukların Sorumlulukları?

Geçenlerde bir anne olarak hem gurur duydum, hem duygulandım. Büyük kızım Deren liseden mezun oldu. Başları kepli koca koca genç kızlara, genç adamlara baktıkça hep aynı soruyu sordum kendime. Ne çabuk geçti onca yıl?

Diploma töreninde okulun Yeni Zelandalı müdürü ABD eski başkanlarından John F. Kennedy’nin bir sözüne atıfta bulundu: “Çok şey verilenden çok şey beklenir”.

 Bütün çabalar çocuklarımıza daha çok imkan ve daha konforlu bir gelecek için. Onlar bizlerden daha şanslı, daha rahat olsunlar, hayallerinin peşinde koşabilsinler diye. O nedenle verdikçe veriyoruz.

Peki ya sorumluluk duygusu? Onu verebiliyor muyuz?

Her çocuğa  doğduğu andan itibaren nasıl büyük bir yatırım yapılıyor.  Bize de yapıldığı gibi. Sevgi, ilgi, şefkat.. Öte yandan ciddi anlamda maddi yatırım.. Bunu derken, üstümüze başımıza pahalı giysiler alınması gerekmiyor. Sokakta çalışmak zorunda bırakılan çocukların olduğu bir ülkede, çocukken başımızın üzerinde bir çatı, üzerimize giyecek kazağımız ve bize güzel yemekler pişiren  bir annemiz varsa, bu da bir ayrıcalık. Çocuklarımıza bu ayrıcalıkları onlara sunabilmenin bizim için en önemli şey olduğunu hissettirmek, tamam.  Ama onların da sorumluluklarını bilerek, karşılığında kendilerinden ne beklendiğinin farkında olmaları gerekiyor.

Zira günümüz çocuklarında- hele bizim ülkemizde- sanki anne baba, onların her istediğini sağlamaya ‘mecburmuş’ gibi bir inanç var.

 (Kendi çocuklarımı tenzih ederek söylüyorum bunu, çünkü sorumluluk bilincini onlara küçük yaşlardan itibaren aşılamayı görev bildim.)

Oysa çocuklardan genel olarak beklentimiz de atla deve değil.  Önce onlara bu imkanları sağlayan aileye teşekkür, sonra o imkanlarla elinden geleni yapmak, kendi ayaklarının üzerinde durabilecek bir birey olma yolunda çalışmak.

Bu kadar..

Yine onların mutluluğu için.

Benzer Yazılar

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir