Aynaya Baktığınızda…

İnsan önce kendini tanımalı.

Öyle yalandan değil, gerçekten..

Nasıl biriyim diye bir bakmalı. Kaç arkadaşı var? Onlarla ilişkisi nasıl? Ya ailesiyle? Dünyaya nasıl bakıyor? Yataktan mutlu mu mutsuz mu kalkıyor? Aynaya bakınca mesela.. Ne görüyor? Kendini beğeniyor mu? Yoksa o yüzde ve bedende değiştirilmesi gereken bin tane şey mi var? Hayatından memnun mu? Hayat ona ve diğer insanlara nasıl davranıyor? Adil mi değil mi? Etrafında olan bitene nasıl tepkiler veriyor? Yalan söylüyor mu? Kendine de söylüyor mu?

Öyle önemli ki.. Gerçekten.. Bu soruları kendinize sorun. Ve bakın bakalım ne kadarına pozitif yanıt verebileceksiniz.

***

Yayınınız yüksek frekanstan mı, yoksa düşük mü?

Kimi düşük, kimi yüksek frekanstan yayın yapar hayatta. İnsanlar genelde ‘kendi frekansında’ kişilerle görüştüğünden, öbür frekanstakilerle birarada pek bulunmaz. Kimi yataktan neşeyle fırlar. İmkanları şahane olmasa da kendini dünyanın en mutlusu hisseder. Neşeli, canayakındır. Gün içinde onu güldürecek bir çok şey olur. Empati duygusu gelişmiştir. Diğer insanlara merhametlidir, başlarına kötü bir şey geldiği zaman onlar için üzülür. Şansına inanır. Hayat güzeldir. Ve nasılsa her şey iyi olacaktır.

 Yazının girişindeki sorulara genelde negatif cevap verenler-yani düşük frekanstan yayın yapanlarsa hayatından, kendinden memnun değildir. Şans hep başkalarına gülüyordur. Onlara göre müdürleri, iş arkadaşları kötüdür, zalimdir, dedikoducudur; zaten her bela onları bulur. Diğer insanlar güvenilmezdir. Mutlu, başarılı, neşeli gözüken insanların aslında sakladıkları acayip sırları, her iyi giden işlerinde bit yeniği vardır..

Böyle düşük frekanstaysanız, ruhunuzun karanlık tarafı daha aktif demektir. Turnusol kağıdı gibidir bu işler mesela, hiç tanımadığınız, uzaktan bildiğiniz birileriyle ilgili kasıtlı bir dedikodu duydunuz diyelim. Hemen nasıl hissettiğinize, nasıl davrandığınıza bakın.. Empati kurabiliyor musunuz? ‘Benim, ya da bir sevdiğimin başına gelse ne hissederdim’ diyor musunuz?

Yüksek frekanstaki insanlar böyle yapıyor.

***

Karanlık tarafı ağır basanlar…

Ruhunun karanlık tarafı ağır basanlarsa, ne yazık ki ellerini ovuşturarak söz konusu kişinin başına daha da bela gelsin diye bekliyor. Heyecanlanıyor, dedikoduyu kendi de yayıyor. Zevkten bin köşe oluyor. Sözümona sistemi eleştiriyor bu arada. Konuşuyor da konuşuyor.. Çünkü herkes yanlış, bir tek kendi doğru. İstiyor ki güzel, mutlu, yalansız, gölgesiz hiç bir senaryo olmasın hayatta. Olmasın ki, kendi beğenmediği hayatı gözüne o kadar da kötü gelmesin..

Anlamıyor ve bilmiyor ki… Bu frekansta kaldığı müddetçe, hayatı hiç daha iyi olmayacak. Sağlığı bozulacak, yaşıtlarından erken yaşlanacak, bir gün bile mutlu uyanamayacak, endişeler onu kemirmeye devam edecek.. Hatta, hakkını yediği kişilerle ilgili ettiği laflarla sınayacak onu Yaradan. Benzer sıkıntıları bilmeden

istemeden kendi hayatına çekecek. Sonra da ben ne bahtsızım diye yine şikayet edecek. Oysa aynaya bir baksa, kendi karanlık yüzüyle yüzleşecek. Şikayet ettiği hayat, sistem, yöneticiler, liderler, tam da hak ettiği cinsten aslında; onu görecek.

***

Düşük frekansı yükseltince…

Frekans dediğiniz, kolaylıkla değişebilir bir şey. Biraz alışkanlık gerektiriyor sadece. Her insanın aydınlık ve karanlık yanları var. Önemli olan karanlık olan alt kimliklere yenilmemek. Çünkü o zaman o hayat gerçekten çekilmez oluyor.

Ağzınızdan çıkan sözlerin farkına varın. Kendinizle, başkasıyla ilgili negatif ifadelerden bir müddet uzak durun. Vicdanlı ve empati sahibi olmaya çalışın. Kötü duygular galip gelir gibi olduğunda dikkatinizi sevdiğiniz şeylere yöneltin. Bakın bahar geldi.. Dallar çiçek açtı. Onlara bakın, doğayı takdir edin. Köpeğinizle oynayın. Hobiniz neyse, onunla ilgili bir şey yapın. Sizi güldüren filmleri izleyin. En sevdiğinizle kolkola gezin.

Göreceksiniz ne çok şey değişecek hayatınızda.

Dünya çok güzel bir yer. Ne şanslı olduğunuzu farkettiğinizde şansınız da dönecek, buna inanın.

O zaman mutlu, başkalarının mutluluğuna sevinen insanlar olacaksınız.

Benzer Yazılar

Nereye Yürüyorum?

/
Bayağı doğum sancısı yaşadım sayılır bu son haftalarda.…

Helal Olsun Mustafa Amca

/
İşte ömür boyu sevgi ve sadakatin örneği. Hatta, ömür…

‘Yol’, Stresi Kontrol Altına Almaktan Geçiyor

/
* Piyasaya çıkan kişisel gelişim kitaplarına hem mesafeliyim…. *…

Eskicilikten Kurtulmanın Hafifliği

/
Günün her saati hiç düşünmeden spora gidebilir, bir saat…

Fırsatlar ve Hayalkırıklıklarının Şehri

/
Film endüstrisinin global başkenti Los Angeles. Her cazibe…

Kanserleri Yere Seren Kadın…

/
Şahane tipli, incecik, kaslı bir kadın çimlerin üzerine…

Değişim Zamanı

/
İşinizden ayrıldınız. İsteğinizle değil. Atıldınız.…

Ayağa Kalkma Zamanı

/
İnişler çıkışlar demişken.. Madem bunlar kaçınılmaz,…

Alp’in Işığı

Hepimizin, sizin, benim, köşede bakkallık yapan amcanın,  sporcunun, öğretmenin, komşu teyzenin hayatta bir görevi var. Ve hepimiz bu büyük kozmosta bir bütünün parçalarıyız. ‘Bir’iz. Her sözümüz, her adımımız hepimizi etkiliyor.

17 yıl kaldığı dünyada Alp’in görevi de buymuş demek diye düşünmeden edemedim ‘iyİLİK Projesi’ için buluştuğumuz Enka Okulu’nun oditoryumunda.

Alp’i son görüşüm, o ve arkadaşlarının heyecanla t-shirt satmaya çalıştığı bir kermeste olmuştu.

Öğretmenleri Ceyda Yılmaz’ın öncülüğünde biraraya gelmiş bir kaç öğrenciydiler. Kemik iliği bekleyen hastalar için yola çıkmışlar. Hematologlar, onkologlar, kanserli ailelerle görüşmüşler. Ve para toplamaya başlamışlar.

Hatta Alp “Bu iş sadece cupcake ve t-shirt satarak olmayacak hocam” deyip annesi Begüm ve babası Adnan Şen’i devreye sokup tanıdıkların firmalarından finans desteği almış.

Arkadaşlarının amacı Alp’in projeye olan desteği ve adanmışlığını canlı tutmak, ve iyileşen her çocukta Alp’i yaşatmak.

Eşiyle Alp Şen Vakfı’nı kuran Begüm Şen’se “Şu an keşke Alp yanımızda olsa da ona ilik arıyor olsaydım. Küçük bir umut varsa, orada yaşam da var. Allah her ihtiyacı olana çözüm versin. İyileşen her kişide bizim için Alp yaşayacak” diye ifade etti duygularını..

Alp bir an önce farkındalık bekleyen milyonlarca hasta insana ışık olarak gelmiş meğer. Büyük ve anlamlı bir iz bırakmak üzere.

Onun o saf hatırası için toplanan insanlar da yeni adanmışlıklarıyla fark yaratmak, bu uğurda yol katetmek için sessizce yemin ettiler Cumartesi günü. 

Benzer Yazılar

Nereye Yürüyorum?

/
Bayağı doğum sancısı yaşadım sayılır bu son haftalarda.…

Helal Olsun Mustafa Amca

/
İşte ömür boyu sevgi ve sadakatin örneği. Hatta, ömür…

‘Yol’, Stresi Kontrol Altına Almaktan Geçiyor

/
* Piyasaya çıkan kişisel gelişim kitaplarına hem mesafeliyim…. *…

Eskicilikten Kurtulmanın Hafifliği

/
Günün her saati hiç düşünmeden spora gidebilir, bir saat…

Fırsatlar ve Hayalkırıklıklarının Şehri

/
Film endüstrisinin global başkenti Los Angeles. Her cazibe…

Kanserleri Yere Seren Kadın…

/
Şahane tipli, incecik, kaslı bir kadın çimlerin üzerine…

Değişim Zamanı

/
İşinizden ayrıldınız. İsteğinizle değil. Atıldınız.…

Ayağa Kalkma Zamanı

/
İnişler çıkışlar demişken.. Madem bunlar kaçınılmaz,…